Levensgenot
De Lange: “Ik zou het niet erg vinden als de leeftijd van 65 naar 67 zou gaan. Wat ik wel jammer vind is dat in de hele discussie bijna niemand stilstaat bij de inhoudelijke vraag over dit nut. Men kijkt alleen maar naar het economische belang.” Volgens de Frits de Lange heeft een verhoging van de AOW-leeftijd juist een positieve impact op het levensgenot van ouderen.
Verdeling arbeidsdruk
De Lange pleit voor een betere verdeling van arbeidsdruk: “Om te beginnen moet die arbeidsdruk beter verdeeld worden over de levensloop. Gedurende je hele leven steeds zo’n dertig uur per week werken, dan ben je met je 65e niet opgebrand. En investeren in scholing!”
Voor meer, zie Soeterbeeck RKK, 24 maart 2009
Voor de uitzending: Uitzending gemist
Naar aanleiding van de uitzending van Soeterbeeck die ik vanmorgen 29-3 zag:
Mensen worden niet ’steeds ouder’! Ken je cijfers!
“Ik ‘geloof’ dat toen de aow werd ingesteld mensen nog ongeveer 2 jaar leefden,” wat de gespreksleidster naar voeren bracht, is een niet erg sterk argument; het is zelfs pertinent onjuist. Niemand kent de cijfers kennelijk, want het wordt niet tegengesproken. “Wordt zo’n uitzending ook voorbereid?” vraag ik mij dan af.
In 1950 was de levensverwachting van mannen 13,7 jaar (vrouwen 14,2), in 2007 mannen 16,6 (vrouwen 20,4). Voor mannen is gemiddeld het aantal jaren dat zij nog te leven hebben dus gestegen met 2,9 jaar (vrouwen 6,2). Hoezo mensen woorden ’steeds ouder’? (Cijfers van CBS, met weinig moeite van internet te halen)
Maar vooral: mensen zijn toch zeker meer dan getallen! Het betreft hier gemiddelden. ‘Gemiddelde mensen’ bestaan niet! Velen halen de 67 niet eens, meer dan over het algemeen wordt gedacht. Velen zijn niet zo gezond als ons steeds wordt voorgespiegeld. Velen hebben veel verdriet om gestorven partners, kinderen, en andere naasten, van wie zij zielsveel houden. Dat betekent dat hun het leven vaak heel zwaar valt. Kan ook betekenen dat doorwerken een reddingsboei is om te overleven. ‘Mooie’ verhalen over ‘zwitserlevengevoel’ generaliseren alle nuances weg.
De 67-maatregel is gebaseerd op verkeerde uitgangspunten en dat is kwalijk, daardoor zijn er staks veel onvoorziene, diep ingrijpende persoonlijke gevolgen!
Lees bv ook eens de artikelen van prof. Geert Braam in Volkskrant en Trouw van 27 maart, hij belicht daarin een heel andere kant van het verhaal.
Ide Wolzak, sociaal-geograaf, gepensioneerd, blij dat ik destijds met 62 kon stoppen.
Als we langer door moeten werken, pleit ik er voor dat we dan ook langer kind mogen ( lees: moeten ) zijn.
Alles in verhouding dan!