Tags
Het overgeleverd worden aan andermans handen is voor velen een schrikbeeld. Zelfs voor Frits de Lange (1955, Vriezenveen), hoewel juist hij terdege beseft dat wij allemaal zijn ingesponnen in een web van onderlinge afhankelijkheid: wij kunnen elkaar maken èn breken. Van zijn hand verschenen talloze publicaties over zorg en ouder worden. Zijn nieuwste boek verscheen in december: In andermans handen, waarin hij onder meer stelt dat de zorg behoefte heeft aan naastenliefde.
Ouder worden ziet hij in termen van groei of, zoals de Bijbel dat noemt: wedergeboren worden. Zo is ook zijn Godsbeeld veranderd en gegroeid van dogmatisch naar mystiek: “Als God mag staan voor de Werkelijkheid met een hoofdletter waaraan wij ons toevertrouwen, dan is dat voor mij de kern van religie.”
De ‘heilige tekst’ van Frits de Lange komt uit het werk van de Franse filosofe, activiste en mystica Simone Weil, over wie hij twee boeken schreef. Haar boek Attente de Dieu (Wachten op God) maakte een onuitwisbare indruk op hem. De Lange: “Het gaat hier om het gespannen wachten, ‘Attention’: aandacht, het reikhalzend uitzien naar. Wachten als actieve vorm van passiviteit. In haar teksten resoneren de stemmen van oude mystici. Haar taal is hard, helder en van een grote schoonheid.”
Bekijk de video in andere formaten.
HEILIGE TEKST
De oneindigheid van tijd en ruimte scheiden ons van God. Wij kunnen geen stap in de richting van de hemel doen. God komt door de kosmos heen tot ons. Over de eindeloze tijd en ruimte komt Gods nog oneindig eindelozer liefde, om ons aan te raken.
Wij hebben de macht hem toe te laten of de toegang te weigeren. Als wij doof blijven voor zijn komst, dan komt hij, net als een bedelaar, keer op keer terug, maar op een dag komt hij niet meer. God legt een heel klein zaadje in ons en gaat dan heen.
Vanaf dat tijdstip hebben wij noch God, iets anders te doen dan te wachten. Wij moeten alleen maar onze toestemming, ons jawoord, blijven beamen. Dat is moeilijker dan het lijkt, want het groeien van het zaad in ons doet pijn.
Uiteindelijk groeit het zaad uit eigen kracht. Eens komt het ogenblik, dat de ziel God toebehoort, waarop zij niet alleen maar met de liefde instemt, doch werkelijk zelf liefheeft. Het is Gods liefde voor zichzelf, die door de ziel heengaat. Alleen God is in staat God lief te hebben.
Simone Weil, Wachten op God
Meer info: Het Vermoeden, IKON TV
